तण्हङ्करो महावीरो मेधङ्करो महासयो ।
सरणङ्करो लोकहितो दीपङ्करो जुतिन्धरो ॥१॥
कोण्डञ्ञो जनपामोक्खो मङ्गलो पुरिसासभो ।
सुमनो सुमनो धीरो, रेवतो रतिवड्ढनो ॥२॥
सोभितो गुणसम्पन्नो अनोमदस्सी जनुत्तमो ।
पदुमो लोकपज्जोतो, नारदो वरसारथी ॥३॥
पदुमुत्तरो सत्तसारो, सुमेधो अग्गपुग्गलो ।
सुजातो सब्बलोकेग्गो, पियदस्सी नरासभो ॥४॥
अत्थदस्सी कारुणिको, धम्मदस्सी तमोनुदो ।
सिद्धत्थो असमो लोके, तिस्सो वरद संवरों ॥५॥
फुस्सो वरद सम्बुद्धो, विपस्सी च अनुपमो ।
सिखी सब्बहितो सत्था, वेस्सभू सुखदायको ॥६॥
ककुसन्धो सत्थवाहो, कोणारमनो रणञ्जहो ।
कस्सपो सिरिसम्पन्नो, गोतमो सक्यपुङ्गवो ॥७॥
तेसं सच्चेन सीलेन खन्तिमेत्ता बलेन च ।
तेपि तं अनुरक्खन्तु, आरोग्येन सुखेनचि ॥८॥