जयासनगता वीरा, जेत्वा मारं सवाहिनिं ।
चतुसच्चामतरसं, ये पिविंसु नरासभा ॥१॥
तण्हङ्करादयो बुद्धा, अट्ठवीसति नायका ।
सब्बे पतिट्ठिता तुय्हं, मत्थके ते मुनिस्सरा ॥२॥
सिरे पतिट्ठिता बुद्धा, धम्मो च तव लोचने ।
सङ्घो पतिट्ठितो तुय्हं, उरे सब्बगुणाकरो ॥३॥
हदये अनुरुद्धो च, सारिपुत्तो च दक्खिणे ।
कोण्डञ्ञो पिट्ठिभागस्मिं, मोग्गल्लानोसि वामके ॥४॥
दक्खिणे सवणे तुय्हं, आयु आनन्द राहुला ।
कस्सपो च महानामो, उभोसुं वाम सोतके ॥५॥
केसन्ते पिट्ठिभागस्मिं, सुरियो विय पभङ्करो ।
निसिन्नो सिरिसम्पन्नो, सोभितो मुनिपुङ्गवो ॥६॥
कुमार कस्सपो नामो, महेसी चित्रवादको ।
सो तुय्हं वदने निच्चं, पतिट्ठासि गुणाकरो ॥७॥
पुण्णो अङ्गुलिमालो च, उपाली नन्द सीवली ।
थेरा पञ्च इमे जाता, ललाटे तिलका तव ॥८॥
सेसासीति महाथेरा, विजिता जिनसावका ।
जलन्ता सील तेजेन, अङ्गमङ्गेसु सण्ठिता ॥९॥
रतनं पुरतो आसि, दक्खिणे मेत्तसुत्तकं ।
धजग्गं पच्छतो आसि, वामे अङ्गुलिमालकं ॥१०॥
खन्धमोर परित्तञ्च, आटानाटिय सुत्तकं ।
आकासच्छदनं आसि, सेसा पाकार सञ्ञिता ॥११॥
जिनानाबल संयुत्ते, धम्मपाकारलङ्कते ।
वसतो ते चतुकिच्चेन, सदा सम्बुद्धपञ्जरे ॥१२॥
वातपित्तादि सञ्जाता, बाहिरज्झत्तुपद्धवा ।
असेसा विलयं यन्तु, अनन्तगुणतेजसा ॥१३॥
जिनपञ्जरमज्झट्ठं, विहरन्तं महीतले ।
सदा पालेन्तु त्वं सब्बे, ते महापुरिसा सहा ॥१४॥
इच्छेवमच्चन्तकतो सुरक्खो,
जिनानुभावेन जितूपद्दवो ।
बुद्धानुभावेन हतारिसङ्घो,
चराहि सद्धम्मानुभावपालितो ॥१५॥
इच्छेवमच्चन्तकतो सुरक्खो,
जिनानुभावेन जितूपद्दवो ।
धम्मानुभावेन हतारिसङ्घो,
चराहि सद्धम्मानुभावपालितो ॥१६॥
इच्छेवमच्चन्तकतो सुरक्खो,
जिनानुभावेन जितूपद्दवो ।
सङ्घानुभावेन हतारिसङ्घो,
चराहि सद्धम्मानुभावपालितो ॥१७॥
सद्धम्मपाकारपरिक्खितोसि
अट्ठारिया अट्ठदिसासु होन्ति ।
एत्थन्तरे अट्ठनाथा भवन्ति,
उद्धं वितानं च जिना ठिता ते ॥१८॥
भिन्दन्तो मारसेनं तव सिरसि ठितो बोधिमारुय्ह सत्था ।
मोग्गल्लानोसि वामे वसति भुजतटे, दक्खिणे सारिपुत्तो ॥१९॥
धम्मो मज्झे उरस्मिं विहरति भवतो, मोक्खतो मोरयोनि ।
सम्पत्तो बोधिसत्तो चरणयुगगतो, भानु लोकेक नाथो ॥२०॥
सब्बा व मङ्गलमुपद्दवदुन्निमित्तं,
सब्बीतिरोग गहदोसमसेस निन्दा ।
सब्बन्तराय भयदुस्सुपिनं अकन्तं,
बुद्धानुभावपवरेन पयातु नासं ॥२१॥
सब्बा व मङ्गलमुपद्दवदुन्निमित्तं,
सब्बीतियोग गहदोसमसेस निन्दा ।
सब्बन्तराय भयदुस्सुपिनं अकन्तं,
धम्मानुभावपवरेन पयातु नासं ॥२२॥
सब्बा व मङ्गलमुपद्दवदुन्निमित्तं,
सब्बीतियोग गहदोसमसेस निन्दा ।
सब्बन्तराय भयदुस्सुपिनं अकन्तं,
सङ्घानुभाव पवरेन पयातु नासं ॥२३॥