पहूत भक्खो भवति, विप्पवुत्तो सकाघरा।
बहू नं उपजीवन्ति, यो मित्तानं न दूभति ॥१॥
यं यं जनपदं याति, निगमे राजधानियो।
सब्बत्थ पूजितो होति, यो मित्तानं न दूभति ॥२॥
नास्स चोरा पसहन्ति, नातिमञ्ञेति खत्तियो।
सब्बे अमित्ते तरति, यो मित्तानं न दूभति ॥३॥
अक्कुद्धो सघरं एति, सभाय पटिनन्दितो।
ञातीनं उत्तमो होति, यो मित्तानं न दूभति ॥४॥
सक्कत्वा सक्कतो होति, गरु होति सगारवो।
वण्ण कित्तिभतो होति, यो मित्तानं न दूभति ॥५॥
पूजको लभते पूजं, वन्दको पटिवन्दनं।
यसोकित्तिञ्च पप्पोति, यो मित्तानं न दूभति ॥६॥
अग्गि यथा पज्जलति, देवताव विरोचति।
सिरिया अज्झहितो होति, यो मित्तानं न दूभति ॥७॥
गावो तस्स पजायन्ति, खेत्ते वुत्तं विरूहति।
पुत्तानं फलमस्नाति, यो मित्तानं न दूभति ॥८॥
दरितो पब्बतातो वा, रुक्खातो पतितो नरो।
चुतो पतिट्ठं लभति, यो मित्तानं दूभति ॥९॥
विरूल्हमूलसन्तानं, निग्रोधमिव मालुतो।
अमित्ता नप्पसहन्ति, यो मित्तानं न दूभति ॥१०॥
मित्तानिसंस सुत्तं निट्ठितं