एवं मे सुतं, एकं समयं भगवा राजगहे विहरति वेळुवने कलन्दकनिवापे। तेन खो पन समयेन आयस्मा महाकस्सपो पिप्फलिगुहायं विहरति, आबाधिको होति दुक्खितो बाल्हगिलानो। अथ खो भगवा सायन्हसमयं पटिसल्लाना वुट्ठितो येनायस्मा महाकस्सपो तेनुपसङ्कमि। उपसङ्कमित्वा पञ्ञत्ते आसने निसीदि निसज्ज खो भगवा, आयस्मन्तं महाकस्सपं एतदवोच:-
कच्चि ? ते कस्सप खमनीयं; कच्चि ? यापनीयं; कच्चि ? दुख्खा वेदना, पटिक्कमन्ति नो अभिक्कमन्ति पटिक्कमोसानं पञ्ञायति नो अभिक्कमोति ? न मे भन्ते खमनीयं न यापनीयं बाल्हा मे दुख्खा वेदना, अभिक्कमन्ति नो पटिक्कमन्ति, अभिक्कमोसानं पञ्ञायति, नो पटिक्कमोति।
सत्तिमे कस्सप ! बोज्झङ्गा मया सम्मदक्खाता भाविता बहुलीकता, अभिञ्ञाय सम्बोधाय निब्बानाय संवत्तन्ति, कतमॆ सत्त ?
सतिसम्बोज्झङ्गो खो कस्सप ! मया सम्मदक्खातो भावितो बहुलीकतो, अभिञ्ञाय सम्बोधाय निब्बानाय संवत्तति । धम्मविचय सम्बोज्झङ्गो खो कस्सप ! मया सम्मदक्खातो भावितो बहुलीकतो, अभिञ्ञाय सम्बोधाय निब्बानाय संवत्तति । विरियसम्बोज्झङ्गो खो कस्सप ! मया सम्मदक्खातो भावितो बहुलीकतो, अभिञ्ञाय सम्बोधाय निब्बानाय संवत्तति । पीतिसम्बोज्झङ्गो खो कस्सप ! मया सम्मदक्खातो भावितो बहुलीकतो, अभिञ्ञाय सम्बोधाय निब्बानाय संवत्तति । पस्सद्धिसम्बोज्झङ्गो खो कस्सप ! मया सम्मदक्खातो भावितो बहुलीकतो, अभिञ्ञाय सम्बोधाय निब्बानाय संवत्तति । समाधिसम्बोज्झङ्गो खो कस्सप ! मया सम्मदक्खातो भावितो बहुलीकतो, अभिञ्ञाय सम्बोधाय निब्बानाय संवत्तति । उपेक्खासम्बोज्झङ्गो खो कस्सप ! मया सम्मदक्खातो भावितो बहुलीकतो, अभिञ्ञाय सम्बोधाय निब्बानाय संवत्तति ।
इमे खो कस्सप ! सत्तसम्बोज्झङ्गा, मया सम्मदक्खाता भाविता बहुलीकता अभिञ्ञाय सम्बोधाय निब्बानाय संवत्तन्तीति । तग्घ भगवा बोझ्झङ्गा, तग्घ सुगत बोझ्झङ्गाति । इदमवोच भगवा अत्तमनो आयस्मा महाकस्सपो, भगवतो भासितं अभिनन्दि । उट्ठाहिचायस्मा महाकस्सपो तम्हा आबाधा,तथा पहीनो चायस्मतो महाकस्सपस्स सो आबाधो अहोसीति ।
महाकस्सपथेर बोझङ्गं परित्तं निट्ठितं